kwebbel.jeugdsentiment

Nostalgische ontboezemingen

Zoeken ...     

 

Over

hoe een herinnering wordt gevormd

Stel, je ontmoet een nieuwe vriend(in). De eerste keer dat je haar ziet, neem je automatisch alles in je op: de lengte van heur haar, de klank van haar stem, die sensuele geur die ze met zich meedraagt. Terwijl jij stotterend iets van een openingszin probeert te produceren, heeft je hippocampus – een sikkelvormig stukje hersenen gelegen in de hersenkwab vlak onder je slaap – al die indrukken al omgezet in een herinnering. Alle potentiële herinneringen moeten eerst langs deze mentale poortwachter voordat zij zich mogen wortelen in je brein. Maar de hippocampus is slechts een wachtkamer, de eerste stap in een complex proces. Nadat een herinnering is gevormd wordt hij uit elkaar gerafeld in verschillende componenten, die vervolgens worden verdeeld over je hersenen. Later, als je bijvoorbeeld aan haar terugdenkt, haar naam hoort vallen of haar geur ruikt, worden alle componenten weer bij elkaar gedreven.

  ‘Je zou kunnen zeggen dat de hippocampus probeert om al die verschillende componenten van een gebeurtenis met elkaar te verbinden tot één gezamenlijke herinnering,’ zegt prof. dr. Jeroen Raaijmakers, hoogleraar Psychologische Functieleer aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Als later een deel van dat geheel weer in het bewustzijn komt, bijvoorbeeld de naam, dan zal datzelfde systeem proberen om de andere bijbehorende componenten ook weer te activeren.’ Vaak lukt dat volgens Raaijmakers maar gedeeltelijk. ‘Hierdoor is de herinnering altijd wat fragmentarisch. We herinneren ons meestal alleen die fragmenten of componenten waar we tijdens de oorspronkelijke gebeurtenis het meeste aandacht aan hebben besteed.’